روايات كاملة

رواية صراعات الحياة الفصل الثاني عشر 12 بقلم يارا عبد العزيز

رواية صراعات الحياة الفصل الثاني عشر 12 بقلم يارا عبد العزيز

رواية صراعات الحياة البارت الثاني عشر

رواية صراعات الحياة الجزء الثاني عشر

رواية صراعات الحياه كامله (جميع فصول الروايه) بقلم يارا عبدالعزيز
رواية صراعات الحياه كامله (جميع فصول الروايه) بقلم يارا عبدالعزيز

رواية صراعات الحياة الحلقة الثانية عشر

البارت 12
فاطمة بخوف شديد: لا لا لا احنا هنيجى
محمود : بكرة تكونوا عندى
فاطمة: تمام بس متعملش اللى انت بتقول عليه
فاطمة خرجت وهى خايفة بشدة
سارة : مالك يا ماما
فاطمه وقتها كانت سرحانه فمسمعتش سارة
سارة بصوت عالى نسبياً: ماما
فاطمة: هاا بتقولى حاجه يا ساره
سارة : بقولك مالك مين كان بيرن عليكى
فاطمة بتوتر شديد: مرات خالك انا هدخل انام
سارة : تمام
وقتها زياد دخل
زياد: دا يا مرحبا بأهل البيت
سارة بأببتسامة: هو الشغل فى القاهرة بيروق اوى كدا
زياد بأببتسامة وهو بيفتكر ندى : اوى اوى
سارة : انتى فيك حاجه غلط بتحب ولا ايه
زياد بأببتسامة: شكلها كدا
سارة : شوفى ابنك يا ماما بيقولك بيحب
فاطمة: ها أنا هدخل يلا تصبحوا على خير
زياد وسارة باستغراب: وانتى من اهله
زياد: هو فيه ايه
سارة : مش عارفه تخيل امك معلقتش على اللى انت قولته
زياد: دى معجزة
سارة : طب قولى بتحب مين
زياد: هتعرفى بعدين يلا انا طالع اوضتى
سارة : متبقاش رخم يا زياد وقول
زياد: بعدين يا سرسورة يلا تصبحى على خير
سارة : مالهم دول
سيف كان قاعد فى اوضته بيفكر فى حياة وصورتها مش راضية تروح من دماغه
سيف بعصبية: انا بحب حياة طب وسارة هعمل معاها ايه مينفعش يا سيف مينفعش توجع قلب سارة لازم تشيلها من دماغك ومتفكرش فيها
ندى كانت قاعدة بتفكر فى زياد وكل اللى حصل لحد اما رن تلفون برقم زياد ابتسمت و ردت
ندى : السلام عليكم
زياد: وعليكم السلام بتعملى ايه
ندى : قاعدة مش بعمل حاجه تصدق البيت وحش من غيرك
زياد بأببتسامة: يولا
ندى بخجل : قصدى يعنى مش لاقية حد اقعد معاه
زياد: ماشى يستى هنعتبرها كدا
زياد: صحيح يا ندى انتى هتبدأى دراسة بكرة صح
ندى : ااه ينفع اروح
زياد: اكيد طبعاً انتى اصلا جامعة القاهرة صح
ندى : ايوا
زياد: طب كويس عشان يوسف هناك هو كان جامعة اسكندريه بس نقل القاهره عشان يبقى جنب المستشفى بتاعته
ندى : اشطا
زياد: بقى فيه دكتورة تقول اشطا
ندى : خلاص بقى مدقش
زياد بأببتسامة: ماشى يستى
فى الصباح فى كلية الطب جامعة القاهرة
زياد: يلا وصلنا خدى بالك من نفسك
ندى : ماشى
زياد: هبقى اعدى عليكى اوصلك
ندى : مفيش داعى هطلب اوبر وخلاص
زياد: اسمعى الكلام يا ندى
ندى : حاضر يلا سلام
زياد: سلام
ندى كانت ماشية رايحة المدرج وفيه واحدة وقفتها
منار : لو سمحتى متعرفيش سنة اولى انهى مدرج
ندى : استنى
ندى اخدتها وراحوا وقفوا قدام الجدول الدراسي
ندى : بصى اول مدرج على ايدك اليمين الدور التانى
منار : شكراً جدا
ندى: العفو على ايه انا ندى
منار : منار اتشرفت بمعرفتك
ندى : انا اكتر يحبيبتى يلا عن اذنك بقى عشان عندى محاضرة
منار : اتفضلى
فى المدرج ندى خبطت عشان تدخل
يوسف : متأخرة ليه يا دكتورة
منار بخوف : انا اسفة يا دكتور بس كنت بدور على المدرج
وقتها الطلابة ضحكوا عليها الدموع اتجمعت فى عينها
يوسف: اسكتوا هى هيصة اتفضلى يا دكتورة وياريت متتكررش
منار بدموع يوسف لاحظها: شكراً لحضرتك
فى سجن القناطر
فاطمة بعصبية: انت عايز ايه تانى مش خدت الفلوس اللى عايزاها
محمود : براحة شوية يا فاطمة هانم دا الكلام اخد وعطى
سوسن : عايز ايه ما تقول وتخلصنا
محمود : عايز فاطمه هانم تقول لابنها يطلق بنت جوزك
فاطمة: ابن مين وبنت جوز مين انت بتقول ايه
محمود : زياد ابنك متجوز ندى بنت عاصم الاميرى اللى انتوا خاط”فتوها زمان وادتهولى احطها فى الملجأ
فاطمة بعصبية: ابنى انا اتجوزها
سوسن : هو مش انت حطيت البنت دى فى الملجأ ايه اللى وصل زياد ليها
محمود : ندى انا اللى ربتها عشان اطلع منها بمصلحة بعد ما تكبر
سوسن بغضب : انت بتقول ايه
فاطمة: وايه اللى وصل ابنى ليها
محمود : دا موضوع يطول شرحه عشان معياد الزيارة المهم ابنك زياد يطلق ندى بأى طريقة والا هقولهم على كل حاجه وهقلب التربيزة على الكل عن اذنكوا يا هوانم
فى كلية الطب جامعة القاهرة
منار خرجت من المحاضرة وقابلت ندى وقفت معاها
ندى: حاسكى هتعيطى فيه ايه
منار : اتحطيت فى موقف وحش من شوية فى المدرج بسبب انى اتأخرت
ندى : ولا يهمك حصل خير
منار بتعب : اااااه
ندى : مالك
منار : جانبى وجعانى اوى الحقينى مش قادره
يتبع …….

لقراءة باقي فصول الروايه أضغط على (رواية صراعات الحياة)

مقالات ذات صلة

اترك تعليقاً

لن يتم نشر عنوان بريدك الإلكتروني. الحقول الإلزامية مشار إليها بـ *

إغلاق